alt-text

REGION – Gruppo del Cristallo e Pomagagnon

Gruppo del Cristallo e Pomagagnon trudność przejście suma podejść wspinaczka długość lokalizacja

Gruppo del Cristallo e del Pomagagnon

Szczyty grup Cristallo i Pomagagnon zamykają dolinę Ampezzo od północy. Ze szczytu Cristallo widać wszystkie najciekawsze szczyty i grupy w okolicy. Na północnym zachodzie Tre Cime w Gruppo di Sesto, na zachodzie Fanes i Tre Tofane, na wschodzie szczyty Cadini, a na południu Sorapiss i Marmarole.

Masyw Cristallo (pol. kryształ) to przede wszystkim imponujący, widoczny z daleka i nawet latem przykryty warstewką śniegu szczyt Monte Cristallo (3221 m) oraz popularna ferrata – Sentiero Ivano Dibona z mostkiem, którego wysadzenie w powietrze możemy zobaczyć w filmie Cliffhanger z Sylvestrem Stallone’em (do kulminacyjnej sceny wybuchu został specjalnie zbudowany w innym miejscu dodatkowy mostek). Monte Cristallo to niewątpliwie jeden z najbardziej majestatycznych i najpiękniejszych szczytów Dolomitów, którego długa i potężna zachodnia ściana wznosi się nad doliną Cortiny prawie dwa tysiące metrów wyżej. Głębokie wycięcie oddziela go od niższego Cima di Mezzo (3154 m), na którym poprowadzono bardzo popularną trasę – Ferrata Marino Bianchi. Na wschodzie z kolei, głęboka przełęcz Forcella del Cristallo oddziela go od śmiałej wieży Piz Popena (3152 m). W grupie mamy jeszcze jeden trzytysięcznik, Cristallino d’Ampezzo (3008 m), którego nazwę łatwo pomylić z Cristallino di Misurina leżącym na północ od Piz Popena. Cristallino d’Ampezzo widziane z Cortiny przypomina ostro zakończoną wieżę, a prowadzi na niego łatwa ferrata będąca odbiciem z trasy Via ferraty Ivano Dibona. Niestety w 2016 roku zamknięto znajdujące się na przełęczy Forcella Staunies (2932 m) Rifugio Lorenzo i prowadzący do niego wyciąg z kultowymi dwuosobowymi wagonikami, do których wsiadało się i wysiadało, biegnąc. Podobne zostały już chyba tylko przy Sassolungo. Dziś trzeba dołożyć dwie godziny podejścia ze schroniska Son Forca, aby przejść te słynne drogi w masywie Cristallo. Ostatnią częścią grupy jest Forame, z najdalej na zachód wysunięta trasą – Ferrata Rene de Pol.

Pasmo Pomagagnon
położony tuż przy Cristallo, zajmuje niewielki obszar Dolomiti Ampezzane, ale robi ogromne wrażenie, bo wyrasta tuż przy Cortinie d’Ampezzo, tworząc wysoką ścianę osłaniającą ją przed północnymi wiatrami. Po niej poprowadzono dwie ciekawe ferraty: Sentiero attrezzato ZumelesTerza Cengia del Pomagagnon i Via ferrata Michielli Strobel.

Scoiattoli di Cortina
Choć rok 1939 w Europie to początek piekła wojny, to w historii alpinizmu lipiec tego roku wart jest zapamiętania. To właśnie wtedy dziesięciu młodych ludzi, znakomitych wspinaczy z Cortiny, założyło stowarzyszenie „Wiewiórka” (Societa Scoiattolo). Było to obok Orląt z Gran Sasso (Aquilotti del Gran Sasso) i najstarszego z nich Pająków z Lecco (Ragni di Lecco) jedno z pierwszych tego typu stowarzyszeń w Alpach włoskich. Szybko przemianowane na Towarzystwo wspinaczy i narciarzy Wiewiórki (Società rocciatori e sciatori gli Scoiattoli) dziś nazywa się po prostu Scoiattoli di Cortina (wiewiórki z Cortiny). Znakiem towarzystwa jest biała wiewiórka wyhaftowana na lewym ramieniu czerwonego swetra. Przewodnicy i alpiniści z grupy wytyczyli setki nowych dróg wspinaczkowych w Alpach, zdobywali najwyższe szczyty świata i zawsze wyróżniali się wyczynami we wspinaczce klasycznej.
To właśnie członkowie tego stowarzyszenia od lat 50. naprawiali stare i budowali nowe ferraty w Dolomiti Ampezzane. Dziś oprócz opieki nad trasami zajmują się szkoleniem, przewodnictwem i ratownictwem w rejonie Cortiny d’Ampezzo.

Opis ferrat z grupy Cristallo znajdziesz w książce: Dolomity na ferratach – Przewodnik. Tom I – KUP

Rozpocznij druk i naciśnij przycisk Enter, aby wyszukać

Koszyk

Brak produktów w koszyku.