Szczegółowe opisy tras, jak dojechać, którędy iść, w których schroniskach nocować, jak najlepiej ułożyć trasę, mapki, czasy przejść – to wszystko znajdziesz w naszych PRZEWODNIKACH!
Nie błądź! Nie marnuj czasu!
AGORDINO
Agordino to północno-zachodnia część Dolomitów Belluńskich, kraina dolin i mniejszych miejscowości rozrzuconych wokół Agordo, z dojazdem od strony Cencenighe Agordino i dalej w górę doliny Biois. Ten rejon działa trochę inaczej niż typowe „ferratowe autostrady” znane z Selli czy z okolic Tre Cime: więcej tu lasu, łąk i starych wiosek, a widokowe cele często zaczynają się dopiero wyżej, na graniach i w bocznych dolinach. Agordino leży na styku kilku wielkich dolomickich światów: Civetty i Moiazzy, Agnera oraz masywu Pale di San Martino, ale dla nas najważniejsza jest tu niepozorna Cima d’Auta Orientale (2624 m). Właśnie na nią prowadzi Via ferrata Paolin Piccolin, trochę zapomniana i zakurzona, a przy tym z pewnością najciekawsza ferrata północno-zachodniej części Agordino. Startuje się w Colmean di Canale d’Agordo (1274 m), a pełna pętla zajmuje zwykle 7–9 godz. To klasyk rejonu Falcade/Caviola i „emblemat” tej części Dolomitów – długa, panoramiczna trasa, która wymaga solidnej formy i sprawnego poruszania się w ubezpieczonym terenie. Drugie miejsce – bez wielkich przewyższeń i bez wysokogórskiej surowości – to okolice Laste di Rocca Pietore i Monoliti di Ronch di Laste. To „kamienne miasto” rozrzuconych w lesie głazów i wież, z których najbardziej znany jest Sass de Rocia, ceniony jako ściana wspinaczkowa. Wędrówka między tymi przeniesionymi w epoce lodowcowej monolitami jest krótka, ale bardzo widokowa i możliwa nawet wtedy, gdy pogoda jest niepewna. Na co dzień są one rajem zarówno dla wspinaczy, jak i spacerowiczów, ze wspaniałymi widokami na Civettę i Pelmo.
W samym sercu tych skał biegnie Via ferrata Sass de Rocia – krótka, łatwa i bardzo „dolomitowo-zabawna” trasa, idealna na pierwsze kroki w ferratach albo jako plan awaryjny na dzień z ryzykiem burzy. Na końcu tej drogi nie ma klasycznego szczytu z krzyżem, tylko szeroki, trawiasty wierzch Sass de Rocia z Bivacco Pian delle Stelle.
Będąc w tej okolicy, koniecznie trzeba odwiedzić wioskę Sottoguda w gminie Rocca Pietore. To jedna z Borghi più Belli d’Italia – najpiękniejszych wiosek we Włoszech! To miejsce żyje własnym rytmem, nawet w sezonie jest cicho i spokojne. Warto odwiedzić też pobliski wąwóz Serrai di Sottoguda. Prowadzi do niego malownicza, bardzo wąska droga, zamknięta dla ruchu na odcinku ok. 2 km. Wije się wzdłuż strumienia Pettorina i co chwilę przerzuca nas na drugą stronę mostkami. To dawna droga zaopatrzenia z okresu I wojny światowej. To miejsce świetnie łączy się z krótkimi wycieczkami w rejonie Laste i Ronch, kiedy chcemy mieć dzień bardziej krajobrazowy niż sportowy.
Castello di Taufers
Ten piękny średniowieczny zamek od stuleci góruje nad miejscowością Campo Tures strzegąc doliny Aurina przed wrogami. To jedna z najważniejszych warowni całego regionu Bolzano. Należał on do rodziny Von Taufers od 1215 roku. Obecnie jest własnością Südtiroler Burgeninstitut (Południowotyrolski Instytut Konserwacji Zamków).
Ta imponująca budowla będąca mieszanką stylu romańskiego i gotyckiego o 64 komnatach, z których 24 pokryte są drewnianą sztukaterią, jest obecnie udostępniona do zwiedzania. Trasa wycieczki prowadzi przez zbrojownię, podziemia, bibliotekę i salę audiencyjną. Zamek pełen jest zakamarków, tajemnic i legend, a ta najbardziej znana opowiada o smutnym losie młodej hrabiny Margarethe von Taufers, która choć była zakochana w kapitanie straży zamkowej, została przez rodziców zaręczona z potomkiem innego wysokiego rodu. Przeciwni miłości swego dziecka rodzice wynajęli płatnego zabójcę, który zabił młodego kapitana. Zrozpaczona hrabianka przez siedem lat żyła w żałobie i zakończyła swe smutne życie, skacząc z zamkowego okna. Duchy jej i ukochanego podobno do dziś straszą w zamku. Jadąc na Ferraty w Valle Aurina warto go odwiedzić.
Opis ferraty znajdziesz w książce: Dolomity na ferratach – Przewodnik. Część 4 – KUP
