REGION – Sciliar I Alpe di Siusi
Sciliar I Alpe di Siusi
| ferrata | trudność | przejście | suma podejść | wspinaczka | długość | opis |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Sentiero dei Camosci | A | 8 godz. | 1130 m | 400 m | 17 km | zobacz |
Szczegółowe opisy tras, jak dojechać, którędy iść, w których schroniskach nocować, jak najlepiej ułożyć trasę, mapki, czasy przejść – to wszystko znajdziesz w naszych PRZEWODNIKACH!
Nie błądź! Nie marnuj czasu!
Ferraty bajkowej krainy Sciliar i Alpe di Siusi
Sciliar (niem. Schlern) i Alpe di Siusi (niem. Seiser Alm) tworzą jeden z najbardziej charakterystycznych krajobrazów Południowego Tyrolu. Jesteśmy tu po niemieckojęzycznej stronie Dolomitów, dlatego nazwę Seiser Alm spotkacie równie często, a właściwie częściej, niż włoskie Alpe di Siusi.To jedna z najbardziej znanych i rozległych wysokogórskich hal w Europie i jedno z tych miejsc, w których Dolomity pokazują zupełnie inną twarz. Nie ma tu ciasnych dolin ani stromych ścian wyrastających od razu nad głową. Jest za to przestrzeń: szerokie łąki, miękkie linie grzbietów, rozrzucone schroniska i drogi, które długo prowadzą łagodnie, niemal spacerowo.Dopiero gdzieś w oddali ponad tym spokojnym krajobrazem wyrastają skalne sylwetki Sassolungo (niem. Langkofel, 3181 m), Sassopiatto (niem. Plattkofel, 2964 m) i Sciliar (niem. Schlern, 2563 m).Sciliar – charakterystyczna sylwetka nad Alpe di Siusi
Sciliar jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych gór Południowego Tyrolu. Jego charakterystyczny kształt – szeroki, masywny płaskowyż zakończony wieżami Santner (niem. Santnerspitze, 2413 m) i Euringer (niem. Euringerspitze, 2394 m) – łatwo rozpoznać w albumach i na zdjęciach z Dolomitów.Od strony Alpe di Siusi (Seiser Alm) Sciliar wygląda jak ogromny mur zamykający horyzont. Z daleka jest spokojny i niemal dostojny, ale z bliska pokazuje dużo surowsze oblicze: strome urwiska, kruche ściany i długie podejścia prowadzące na jego rozległy teren wierzchołkowy.I właśnie ten kontrast robi tu największą robotę.Na dole Alpe di Siusi kojarzy się z zielonymi halami, drewnianymi chatami i wygodnymi ścieżkami. Wyżej Sciliar przypomina, że nadal jesteśmy w Dolomitach – w potężnych, stromych górach.Rifugio Bolzano na płaskowyżu Sciliar
Na płaskowyżu Sciliar stoi Rifugio Bolzano al Monte Pez (niem. Schlernhaus, 2457 m), jedno z najstarszych i najciekawszych schronisk tej części Dolomitów.Od ponad wieku jest punktem odniesienia dla tych, którzy chcą zobaczyć Alpe di Siusi z góry – już nie jako pocztówkową łąkę, ale jako ogromną przestrzeń zawieszoną pomiędzy dolinami i skalnymi masywami.To właśnie kontrast między zielonymi łąkami Alpe di Siusi a ostrymi, skalistymi turniami Sciliar tworzy charakter tego miejsca. Sam płaskowyż daje oddech, światło i szerokie widoki. Sciliar dodaje mu ciężaru i prawdziwie górskiego charakteru.Dolomity wydają się tutaj jeszcze wyższe, bo wyrastają ponad miękką, spokojną przestrzeń alpejskiej hali.Sentiero dei Camosci
To miejsce urzeka i zostaje na długo w pamięci. Już sama chęć pokazania Wam Sciliar i Alpe di Siusi oraz zaproszenia Was tutaj w pełni usprawiedliwia umieszczenie Sentiero dei Camosci w naszym przewodniku po ferratach.A jeśli uznacie, że to za mało, żeby tu przyjechać, i że 2–3 godziny podejścia piargiem nie są tego warte, to widok z Rifugio Bolzano zamyka temat.Dla nas nie ma lepszego miejsca do podziwiania zachodu słońca na Catinaccio i Latemarze.Opis ferraty znajdziesz w książce: Dolomity na ferratach – Przewodnik. Część 4. Dolomity Sesto – KUP


