REGION – Gruppo del Sella e del Sassolungo
Gruppo del Sella e del Sassolungo
| ferrata | opis |
|---|---|
| Via ferrata Piz da Lech de Boé | zobacz |
| Via ferrata Vallon | zobacz |
| Sentiero attrezzato Lichtenfels | zobacz |
| Via ferrata Brigata Tridentina | zobacz |
| Via ferrata delle Meisules | zobacz |
| Via ferrata Col Rodella | zobacz |
| Via ferrata Oskar Schuster | zobacz |
| Via attrezzata Cesare Piazzetta | zobacz |
| Via ferrata delle Trincée | zobacz |
| Via ferrata Forcella Sassolungo | zobacz |
| Via ferrata Koburgerweg | zobacz |
Szczegółowe opisy tras, jak dojechać, którędy iść, w których schroniskach nocować, jak najlepiej ułożyć trasę, mapki, czasy przejść – to wszystko znajdziesz w naszych PRZEWODNIKACH!
Nie błądź! Nie marnuj czasu!
Gruppo del Sella i Gruppo del Sassolungo
Gruppo del Sella to chyba najpopularniejszy masyw Dolomitów. Opasająca go słynna Sellaronda jest znana wszystkim narciarzom, a przez odcinek Giro d’Italia z bardzo długim podjazdem wijącym się serpentynami do Passo Pordoi – amatorom kolarstwa. Każdy miłośnik wspinaczki musi z kolei spróbować swych sił na którejś ze ścian masywu. Przepiękne krajobrazy, liczne szlaki i czynne również latem wyciągi czynią go niezwykle atrakcyjnym dla turystów.
Otoczona czterema dolinami (Gardena, Badia, Fassa i Livinallongo), wchodząca w skład trzech prowincji (Bolzano, Trento i Belluno) i dwóch włoskich regionów (Trentino Alto Adige i Veneto) Gruppo del Sella znajduje się w samym centrum Dolomitów i jest chyba najbardziej panoramicznym punktem Dolomitów. Z najwyższego szczytu Grupy Piz Boè (3152 m) rozpościera się widok na główne grupy Dolomitów: Sassolungo, Catinaccio, Latemar; Puez–Odle–Putia; Marmolada i Pale di San Martino; grupę Tofan; Fanes–Sennes–Braies.
Sella składa się z trzech podgrup górskich:
– Boé na wschodzie, gdzie znajduje się także najwyższy punkt całej grupy, Piz Boé, o wysokości 3152 metrów, leżącej na wschód od linii wyznaczonej dolinami Lasties i Mezdí;
– Meisules na zachodzie, oddzielonej od reszty przez doliny Val Lasties i Val Pisciadú z Val Setus;
– Pisciadú na północy, wyciętej z całej grupy przez Doliny Val Pisciadú z Val Setus oraz Val Mezdí.
Na każdym ze zboczy tej małej grupy możemy znaleźć interesujące i bardzo różniące się od siebie ferraty. Na północy jest słynna i niezwykle popularna Ferrata Brigata Tridentina – łatwo dostępna, o świetnej skale, z dużą liczbą chwytów i eksponowaną ścianą Torre Exner, zwieńczona wysoko zawieszonym mostkiem – która co roku nie może opędzić się od tłumu turystów. Na południu niesamowicie trudna Piazzetta ze swoim niezwykle technicznym, uczącym pokory początkiem, który wymaga nie tylko siły, lecz także umiejętności. Na zachodzie legenda wśród ferrat, obok Cresty Occidentale najstarsza w regionie, zbudowana już przed pierwszą wojną światową – Pößnecker Klettersteig (Via ferrata Meisules). Wspięcie się nią choć raz stanowi punkt honoru dla większości wspinających się w Dolomitach Niemców i Austriaków.
Gruppo del Sassolungo
Na zachód od Gruppo del Sella leży mniejsza, ale z pewnością ważniejsza w historii alpinizmu Gruppo del Sassolungo – jeden z najbardziej charakterystycznych masywów w Dolomitach. Strzeliste turnie wyrastają ponad zielone hale Val Gardena, tworząc spektakularny krajobraz. Najwyższym szczytem grupy jest Sassolungo (3181 m), a obok niego najbardziej rozpoznawalnym wierzchołkiem pozostaje Sassopiatto (2964 m). Między nimi leży Forcella del Sassolungo – przełęcz dostępna dzięki widowiskowemu wyciągowi złożonemu z zabytkowych, dwuosobowych gondolek, do których wskakuje się i z których wyskakuje się w biegu, co przy pierwszym razie budzi spore emocje.Północna strona Sassolungo, z niemal pionową, 1000-metrową ścianą, jest jednym z największych wyzwań w całych Alpach. Na południowy szczyt grupy – Sassopiatto – można wejść zbudowaną jeszcze w XIX wieku, a gruntownie odnowioną w 2009 roku Ferratą Oskara Schustera, jedną z piękniejszych tras w tej okolicy. Resztę szczytów grupy pozostawiono amatorom klasycznej wspinaczki. Jesienią 2021 roku na wschodnim zboczu masywu, w pobliżu górnego odcinka wspomnianego wyciągu, zbudowano krótką, ale ciekawą Ferratę Forcella Sassolungo.To grupa atrakcyjna nie tylko dla wspinaczy i miłośników ferrat, lecz także dla trekkingowców – szlaki wokół Sassolungo należą do najpiękniejszych w tej części Dolomitów, a monumentalne ściany robią wrażenie z każdej perspektywy.Rifugio Toni Demetz
Od roku 1960 małymi dwuosobowymi gondolkami możemy wjechać na przełęcz Forcella del Sassolungo. Wskakuje się do nich w biegu z pomocą obsługi. Ze stojącym na przełęczy schroniskiem Rifugio Toni Demetz związana jest pełna smutku, uporu i poświęcenia historia. Niestety radość i uniesienie, dla których idziemy w góry, często przeplatają się tam ze smutkiem i poświęceniem. Gdy 17 sierpnia 1952 roku błyskawica uderzyła w masyw Sassolungo, porażając dwóch turystów i ich przewodnika, młodego, zaledwie 20-letniego Toniego Demetza, pierwszym, który ruszył na ratunek, był Giovanni Demetz (zwany Giuani), ojciec Toniego. Niestety dla młodego przewodnika – było już za późno. W tym dramatycznym momencie życia boleśnie doświadczony i zdruzgotany śmiercią pierworodnego syna Giuani nie poddał się, zebrał wszystkie siły, jakie mu zostały, i zniósł jedynego jeszcze żyjącego, poważnie rannego turystę, jak mówił – aby choć jedno życie bezpiecznie zabrać do doliny. Potem wraz z przyjaciółmi powrócił na miejsce wypadku, by odzyskać ciała swego syna i drugiego alpinisty. Ten tragiczny incydent złączył Giuaniego Demetza głęboką i nierozerwalną więzią z Sassolungo. Ta smutna miłość została z nim do końca. W grudniu 1952 roku został on uhonorowany nagrodą „Gran Ordine del Cardo” (hołd za największe akcje ratunkowe w górach) przez prezydenta Republiki Włoskiej. Kilka miesięcy później rząd włoski, wrażliwy na jego tragedię, przychylił się do prośby i wydał mu pozwolenie na zbudowanie małego schroniska upamiętniającego śmierć syna na kawałku ziemi na przełęczy Forcella del Sassolungo. Dziś mocno od tego czasu rozbudowane schronisko co dzień wita w swoich progach setki turystów spragnionych górskich wrażeń.
Opis ferrat z tej grupy znajdziesz w książce: Dolomity na ferratach – Przewodnik. Część 1 – KUP
Szczegółowe opisy tras, jak dojechać, którędy iść, w których schroniskach nocować, jak najlepiej ułożyć trasę, mapki, czasy przejść – to wszystko znajdziesz w naszych PRZEWODNIKACH!
Nie błądź! Nie marnuj czasu! Kup i korzystaj!