Via ferrata Burrone Giovanelli – szlak SAT 505 i 505A
| 1 | 2 | 3 | 4 |
| 1 | 2 | 3 | 4 |
zabezpieczenie
| 1 | 2 | 3 | 4 |
trudność
podejście
wspinaczka
suma podejść
wspinaczka
orientacja
najwyższy punkt
Baita dei Manzi 857 m*
położenie
Mezzocorona
jedzenie
Albergo Ai Spiazzi
Inne nazwy
Klettersteig Giovanelli, Sentiero attrezzato – Tullio Giovanelli al Burrone di Mezzocorona
Trasa
Parking w miejscowości Mezzocorona przy Laghetto di Ischia 200 m – odejście ze szlaku 505 w szlak 505A, 256 m – dołączenie do szlaku 505, 311 m – Targa Giovanelli 441 m – Valletta Rio Carbonare, koniec ubezpieczenia 664 m – Baita dei Manzi 857 m
Miejsce startu
Startujemy w miejscowości Mezzocorona, leżącej przy autostradzie A22. Parkingi znajdują się obok terenu piknikowego przy stawie Laghetto di Ischia, na północno-zachodnim krańcu miasteczka.
Dojście do ferraty
Do początku ferraty mamy zaledwie kilkanaście minut. Podejście wskazują nam tablice prowadzące z parkingu w kierunku lasu, gdzie wchodzimy na szlak 505. Zaraz na jego początku odbijamy z leśnej ścieżki w lewo, w szlak 505A (nowy wariant podejścia do ubezpieczenia). Przechodzimy na lewą stronę strumienia i podążamy w górę do wejścia do wąwozu, gdzie zaczyna się ubezpieczenie.
Ferrata
Nowy odcinek ferraty (szlak 505A) zaczyna się krótką ubezpieczoną półką, za którą przechodzimy na prawą stronę wąwozu. Przed nami trzy długie drabiny (B), prowadzące do poziomego ubezpieczenia, ciągnącego się do skrzyżowania ze szlakiem 505. Tu dołączamy do starej trasy. Po krótkim podejściu czekają na nas kolejna drabina i łatwe ubezpieczenie (A, A/B). Dalej po drabinie schodzimy prawie do lustra strumienia, gdzie przechodzimy na drugą stronę. Kolejnymi drabinami wspinamy się do figurki Madonny. Następnie bez ubezpieczenia podchodzimy wąskim kominem do miejsca, z którego możemy już zobaczyć po prawej stronie najpiękniejsze miejsce na trasie: wysoki, stromy wodospad. Do końca trasy pozostały jeszcze trzy drabiny, połączone krótką wspinaczką z ubezpieczeniem (A, A/B). Powyżej tego miejsca wychodzimy na trakt prowadzący do Baita dei Manzi.
Powrót
Z Baita dei Manzi odbijamy w prawo szlakiem 506 na wschód, do pięknej tarasowej miejscowości Monte di Mezzocorona. W dół możemy zjechać wyciągiem lub zejść stromym szlakiem 504.
Uwagi
Miejscami na ferracie jest bardzo ślisko. Nie należy pokonywać jej po deszczowych dniach, przy wysokim poziomie wód w strumieniu. Trasa miejscami prowadzi bezpośrednio korytem potoku.
* Zgodnie z opisem SAT ferrata kończy się przy Baita dei Manzi, najwyższy punkt na trasie
(900 m) znajduje się na drodze powrotnej do Monte di Mezzocorona (Strada forestale
delle Longhe).
Alternatywne trasy
Z Baita dei Manzi można też zejść na parking stromą wąską drogą (ok. 1 godz.). W takim przypadku ruszamy z końca ferraty w lewo. Ze względu na nachylenie drogi zejście nie należy do najprzyjemniejszych, ale jest znacznie krótsze niż klasyczny powrót przez Monte di Mezzocorona.
Wykres przebiegu ferraty
Via ferrata del Burrone Tullio Giovanelli
Via ferrata del Burrone Tullio Giovanelli
Via ferrata del Burrone (pol. ferrata przez wąwóz) należy do najczęściej odwiedzanych i cenionych tras w Trentino. Już na początku XX wieku pochodzący z Mezzocorony Tullio Giovanelli — lekarz, miłośnik gór i rejonu Giudicaria — zwrócił uwagę na malowniczy wąwóz z kaskadami, wąskimi przejściami i wysokim wodospadem na końcu, położony około 1,5 km na zachód od miasta. Z czasem podjął starania o udostępnienie tego miejsca turystom. W 1906 roku trasę ubezpieczono i oficjalnie otwarto, a w 1941 roku poświęcono ją jego pamięci.
Ferrata zaczyna się na skraju rozległych winnic Ischii, około 2,5 km na zachód od centrum Mezzocorony, i prowadzi stromym wąwozem wzdłuż płynącego strumienia. Mimo ponadstuletniej historii trasa zachowała swój charakter i co roku przyciąga wielu miłośników ferrat. Może być odpowiednia także dla początkujących i rodzin z dziećmi, choć wariant powrotu przez Monte di Mezzocorona jest dość długi.
Elisabetta Foradori i jej wino
Wspinając się ponad Campo Rotaliano, trudno pominąć lokalne winiarstwo. W pobliskim Mezzolombardo od kilkudziesięciu lat działa Elisabetta Foradori, jedna z najbardziej rozpoznawalnych postaci w świecie wina, związana z regionem Trento. Przyczyniła się do ponownego upowszechnienia endemicznego szczepu Teroldego, z którego powstaje znane wino Granato. Degustację w winnicy trzeba wcześniej zaplanować, a ceny należą do wyższych, co wiąże się z niewielką skalą produkcji i naciskiem na jakość.
Ferrata Giovanelli
Nowy odcinek ferraty (szlak 505A) rozpoczyna się krótką, ubezpieczoną półką, po której przechodzimy na prawą stronę wąwozu. Następnie pokonujemy trzy długie drabiny (B), prowadzące do poziomego ubezpieczenia ciągnącego się do skrzyżowania ze szlakiem 505, gdzie dołączamy do starszej części trasy. Po krótkim podejściu czeka kolejna drabina i łatwe ubezpieczenia (A, A/B). Dalej drabiną schodzimy niemal do lustra strumienia i przechodzimy na jego drugą stronę. Kolejne drabiny prowadzą do figurki Madonny, a następnie wąskim kominem, już bez ubezpieczeń, podchodzimy do miejsca, z którego po prawej stronie widać wysoki wodospad. Do zakończenia ferraty pozostają jeszcze trzy drabiny połączone krótkimi odcinkami wspinaczki z ubezpieczeniami (A, A/B). Powyżej wychodzimy na trakt prowadzący do Baita dei Manzi.
Szczegółowe opisy tras, jak dojechać, którędy iść, w których schroniskach nocować, jak najlepiej ułożyć trasę, mapki, czasy przejść – to wszystko znajdziesz w naszych PRZEWODNIKACH!
Nie błądź! Nie marnuj czasu!
